To be, or not to be, that is the question:
Whether 'tis Nobler in the mind to suffer
The Slings and Arrows of outrageous Fortune,
Or to take Arms against a Sea of troubles,
And by opposing end them: to die, to sleep
No more; and by a sleep, to say we end
The Heart-ache, and the thousand Natural shocks
That Flesh is heir to? 'Tis a consummation
Devoutly to be wished. To die to sleep,
To sleep, perchance to Dream; Aye, there's the rub,
For in that sleep of death, what dreams may come,
When we have shuffled off this mortal coil,
Must give us pause. There's the respect
That makes Calamity of so long life:
For who would bear the Whips and Scorns of time,
The Oppressor's wrong, the proud man's Contumely,
The pangs of despised Love, the Law’s delay,
The insolence of Office, and the Spurns
That patient merit of the unworthy takes,
When he himself might his Quietus make
With a bare Bodkin? Who would Fardels bear,
To grunt and sweat under a weary life,
But that the dread of something after death,
The undiscovered Country, from whose bourn
No Traveller returns, Puzzles the will,
And makes us rather bear those ills we have,
Than fly to others that we know not of.
Thus Conscience does make Cowards of us all,
And thus the Native hue of Resolution
Is sicklied o'er, with the pale cast of Thought,
And enterprises of great pith and moment,
With this regard their Currents turn awry,
And lose the name of Action. Soft you now,
The fair Ophelia? Nymph, in thy Orisons
Be all my sins remembered.'
Hamlet
Al heeft een toffee een hele mooie wikkel, de smaak kan echter goed tegenvallen. Behandel daarom elke toffee als een eigen identiteit en met veel respect. Ga dus niet alleen maar op de wikkel af. Proef dus van verschillende toffees om te weten welke je lekker vindt, maar proef niet te gehaast en beslis voorzichtig bij je keuze. Wees ook niet teleurgesteld als een toffeetje niet lekker smaakt. Er is nog een hele bak vol met andere toffees; er ligt vast wel een andere tussen die erg lekker is. En bedenk je bij het vinden van die lekkere, dat het de toffee is die bij je hoort en koester hem met al je liefde die je kan geven.
Waarom is het altijd toch de stekker die moet balen? En kan jij mij verschillende plekken aanwijzen op je lichaam die wij hurken noemen?
'Never regret: if it's good it's wonderful, if it's bad it's experience'
Volgens de astrologie ben ik een weegschaal, omdat ik geboren ben in de periode tussen 23 september en 22 oktober. Een van de kenmerken van weegschaal is dat hij heel erg besluiteloos kan zijn. Dit is aan de ene kant zeer negatief. Het kan heel lang duren voordat er eindelijk een besluit komt. Echter, er is nog een andere kant van de medaille: de weegschaal weegt alle kanten van de zaak zorgvuldig af totdat hij tot een besluit komt.
Dat laatste klopt in mij geval als een bus. Bijna bij alle activiteiten die ik onderneem, probeer ik veel aspecten mee te wegen en tracht ik zoveel mogelijk scenario's te vinden en hoe ik daarop moet anticiperen. Neurotisch?! Nee, ik denk gewoon te veel. Misschien is het volgende wel erg herkenbaar. Als ik me ergens op verheug, probeer ik daar een voorstelling van te maken. Met andere woorden: hoe iets in de toekomst zal zijn. Heel dom, want door te focussen op de toekomst vergeet je het heden. En bovendien zal datgene waar jij een visie van hebt gecreëerd negen van de tien keer tegenvallen, want het correspondeert niet met elkaar. Terwijl, als ik mezelf er heel neutraal had voor opgesteld (ik zie wel wat er gebeurt), het wellicht leuker was geweest.
Vorig jaar las ik een boek. Dat boek heette 'De helende kracht van acceptatie'. Het moraal van het boek? Accepteer wat er nu gebeurt. Als je alleen maar gaat zorgen maken over hetgeen wat er kan gebeuren of wat er zou hadden moeten gebeuren, dan word je daar niet gelukkiger van. "Geluk zit hem niet in het veranderen hoe je nu bent, maar in het ontspannen in het hoe je nu bent. Geen weerstand, maar zonder oordeel open staan voor alles wat er is. Door acceptatie van het leven zoals het zich voordoet neem je een grote blokkade weg en kan je energie weer vrij stromen". Kortom: een hele mooie filosofie waar men ook wat aan heeft.
Een soort gelijke filosofie is dat men nooit moet focussen op de weg die voor je ligt, want dan zie je niet wat er links en rechts gebeurt. Zo mis je misschien wel de leuke dingen in het leven. Gebeuren er negatieve dingen? Accepteer ze en ga door.
Ter informatie voor de leken onder ons: WhatsApp is een berichtendienst dat de internetverbinding van je telefoon gebruikt om te chatten met andere WhatsApp-gebruikers.
Stel, je ontmoet een leuke jongen of meid in de discotheek of via welk ander sociaal medium dan ook. Vaak leidt dit tot het vragen naar zijn of haar 'WhatsApp', wat er eigenlijk op neer komt dat je iemands nummer vraagt. Hetgeen vroeger nog weleens werd gezien als een bijzonder cadeautje, lijkt het tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. Enfin, je komt thuis en de volgende dag begint het WhatsApp'en. Soms heb je hele leuke gesprekken en soms ook weer niet. Meestal komt een leuke WhatsApp-relatie dan tot een date. Je kijkt er met spanning naar uit, maar al snel kom je van een koude kermis thuis. Diegene die zo lief en aardig was op de WhatsApp, blijkt zo erg tegen te vallen. Hoe kan dat nou? Waar zal het precies aan liggen? Vragen die mij bezig houden.
Ten eerste komt de factor alcohol vaak om de hoek kijken. Dit is vaak het geval bij feestjes. Het is wetenschappelijk bewezen dat je als mens een ander mens steeds meer aantrekkelijker gaat vinden naarmate meer alcohol in het spel is. Het lijkt dan mij erg evident, dat je een persoon minder leuk gaat vinden als je nuchter op de date verschijnt.
Ten tweede kan het voorkomen dat je natuurlijk zulke leuke gesprekken hebt, dat je alles met elkaar bespreekt voordat het een tot een date in 'real life' komt. Je voelt het misschien al aan je water, maar op de date zelf heb je dan niks meer tegen elkaar te zeggen. Ook dat is heel 'awkward' en die persoon valt dan gelijk weer tegen. Heel grappig is het feit dat men dan ook niet meer met elkaar communiceert via de WhatsApp. Misschien wel logisch, maar toch raar als je elkaar voor het afspraakje nog heel veel hebt gesproken. Zijn mensen dan zo oppervlakkig in de echte wereld? Het lijkt van wel.
Een derde mogelijkheid is dat jij of je date het totaal verziekt. Deodorant vergeten op te doen, slechte adem of verkeerde keuze van je outfit. Of je bent zo zenuwachtig dat je niet meer de persoon bent die je eigenlijk bent (of was in je WhatsApp-relatie).
Zo zijn er natuurlijk meer voorbeelden en factoren te noemen waaraan het zou kunnen liggen dat een afspraakje in de echte wereld toch onwijs tegenvalt na leuke WhatsApp gesprekken te hebben. Terug naar het voorbeeld in het begin. Ook kan men het geval omdraaien: er is geen leuke WhatsApp-relatie, omdat er amper woorden worden gewisseld of dat er simpelweg geen leuke onderwerpen aan bod komen. Toch kan het voorkomen dat men elkaar in het echt toevallig ontmoet en blijkt dat je elkaar heel leuk vindt, zonder alcohol natuurlijk. Een mogelijkheid die ik op dit moment kan bedenken is dat de andere persoon WhatsApp niet leuk vindt of amper gebruikt, waardoor de persoon in kwestie als een zeikerd wordt ervaren. Logisch dat je kortaf gaat reageren.
Ik heb hiervoor een aantal factoren geschetst waaraan het kon liggen dat een echte date kan tegenvallen na een leuke WhatsApp-relatie. Ook het omgekeerde komt aan bod, namelijk dat er geen leuke WhatsApp-relatie was, maar dat de persoon toch heel leuk blijkt te zijn. Uiteindelijk komt het er op neer dat mensen WhatsApp gebruiken als een nieuwe MSN, wat ook hele positieve aspecten met zich meebrengt. Echter mijns inziens is WhatsApp bedoeld als SMS-service waarbij men kleine berichtjes kan sturen. Relaties behoren in de echte wereld plaats te vinden en belangrijker nog: ze ontwikkelen zich ook daar en niet op de WhatsApp. Een tip van mij: laat de WhatsApp even links liggen als het kan. Het zal je goed doen. En voel je dan niet schuldig! xD
Een lange tijd sinds ik mijn laatste blog heb gepost. Dat moet ik nog even uitleggen, want dat is niet zo netjes: `Keep calm and fuck all the haters´.
Deze post stamt nog uit de decembermaand, waarin ook de paus een paar niet al te nette uitspraken deed. ´Homoseksuelen vernietigen de essentie van het menselijk wezen´. Waar haalt die man het lef vandaan om zo te denken. Als essentie voortplanten is, dan slaat hij werkelijk gigantisch de plank mis. Tijd geleden vroeg ik aan een vriend van mij: `Goh, waarom bestaat er zoiets als homoseksualiteit?´. Nou zei die: ´Zoals je weet groeit de mensheid met een exponentieel aantal. Dat betekent dat er onwijs veel mensen zijn, waarvan de aarde ze niet meer kan onderhouden. Wat heeft de evolutie (of god) bedacht: als er mensen zijn die zich niet kunnen voortplanten, dan laten zij ruimte over voor de mensen die zich wel kunnen voortplanten. Het is dus volgens hem een veiligheidsmechanisme van de evolutie om de mensheid te kunnen redden.´ De paus zit er dus gruwelijk naast. Homoseksuelen redden juist de essentie van het menselijk wezen (als dat voortplanten is) in dit opzicht. Dat brengt bij de volgende vraag. Wat is dan eigenlijk de essentie van het menselijk wezen?
Sommige noemen het voortplanting, maar er is nog iets wat voorafgaat en dat is liefde. Geloof het of niet, ik denk dat wij als mensen op de één of andere manier met elkaar zijn verbonden. Dat is heel ver gezocht, maar de mensheid verkeert op dit moment van evolutie nog niet in een stadium waarbij dat ontwikkelt is. Liefde kent in haar uiting verschillende soorten aspecten. Een daarvan is eros. Dat is liefde waar men intens verlangt naar het lichamelijke. Er moet liefde worden aangevuld door een ander mens. Bij agape is er liefde in overvloed. Deze moet worden doorgegeven. De meest zuivere vorm van liefde en spirituele expressie. Niet voor niets leerde Jezus ons hoe we de liefde kunnen doorgeven aan onze medemens. Hij zat vol met agape. In de hedendaagse Griekse taal zeggen ze ook wel S'agapo (Σ'αγαπώ) als mensen van elkaar houden. De overige aspecten van liefde zijn philia (uiting van vriendschap en respect), eunoia (liefde die zich uit in liefdadigheid voor de gemeenschap), charis (liefde tot god) en storge (liefde die we voelen voor onze kinderen). Dat zij dus bij elkaar zes aspecten.
Om terug te komen op de paus. Ook keurt hij het homohuwelijk niet goed. Niemand heeft het recht om de liefde tussen twee mensen te beoordelen of te veroordelen, ook al is het tussen een man en een man en tussen een vrouw en een vrouw. We zijn met elkaar verbonden. Helaas leven we in een wereld waar mensen elkaar beoordelen en veroordelen op dit gebied. Soms kan ik me daar zo kwaad om maken, maar dat is verspilde energie die beter gestopt kan worden in mensen die het wel waard zijn. Mensen met een goed hart. Daar draait het toch om, nietwaar?!
Laatst kocht ik twee lijstjes voor mijn nieuwe kamer met daar op de tekst: 'calm down and enjoy life' en 'calm down and carry on'. Dat moeten we maar gewoon doen.
